Frequent Switching زمانی مطرح می‌شود که تعداد عملیات مورد انتظار در طول عمر تجهیز به محدوده‌ای برسد که عمر مکانیکی یا Maintenance Interval یک Circuit Breaker عمومی برای آن Application اقتصادی یا کافی نباشد.

برای تشخیص باید ابتدا Operating Profile واقعی تعیین شود.

مثلاً:

  • چند Switching در ساعت؟
  • چند عملیات در روز؟
  • چند روز در سال؟
  • Design Life پروژه چند سال است؟
  • چند درصد عملیات تحت Load انجام می‌شود؟
  • چند عملیات Fault Breaking پیش‌بینی می‌شود؟

مثلاً اگر یک تجهیز 30 بار در روز قطع و وصل شود:

30 × 365 × 20 ≈ 219,000 عملیات

در چنین شرایطی Circuit Breaker با Mechanical Endurance حدود 10,000 یا 30,000 عملیات انتخاب مناسبی برای تمام عمر پروژه بدون تعمیر/تعویض نیست.

مثال Arc Furnace

Electrical Arc Furnace یکی از شدیدترین Dutyهاست زیرا Transformer آن می‌تواند بارها در طول فرآیند قطع و وصل شود.

ABB برای این کاربرد VD4-AF و VD4-AF1 را طراحی کرده و تا 150,000 Mechanical Operations اعلام می‌کند؛ عددی بسیار بالاتر از VD4 عمومی. VD4-AF1 علاوه بر Frequent Switching برای کاهش Transientهای مربوط به Energization ترانسفورماتور EAF طراحی شده است.

Frequent Motor Switching

اگر وظیفه اصلی تجهیز صرفاً قطع و وصل بسیار پرتکرار موتور باشد، حتی VCB Frequent-Duty نیز الزاماً بهترین گزینه نیست.

در Medium Voltage Motor Control ممکن است Vacuum Contactor مناسب‌تر باشد، زیرا Contactor اساساً برای تعداد بسیار بالای عملیات طراحی می‌شود. برای مثال ABB در UniGear MCC، Contactorهایی با Mechanical Operations بسیار بالاتر از Circuit Breaker عمومی ارائه می‌کند.

بنابراین سؤال مهندسی باید این باشد:

آیا تجهیز عمدتاً برای Fault Interruption لازم است یا Frequent Operational Switching؟

این پاسخ تعیین می‌کند از Circuit Breaker عمومی، VM1/نسخه Special Duty یا MV Contactor استفاده شود.